آنچه نآمد در کتاب و در خطاب

مهم‌ترین چیزی که مرا شیفته دکتر موحد کرده این است که نگاه او با نگاه دیگران تفاوت دارد و از قضا همواره نگاه درست‌تری به موضوعاتی داشته که به آن‌ها پرداخته است. به تاریخ، به نفت، به مثنوی، به مقالات شمس نگاهی افکنده که به درد امروز می‌خورد.

نکتۀ دیگر این است که جنس کار او همان جنس کار من است. من روزنامه‌نویسم و کار گزارشگری را بیشتر دوست دارم تا اظهارات فاضل‌مآبانه و کار دکتر موحد نیز در بیشتر آثارش همچون مقالات شمس تبریزی، ابن بطوطه و خواب آشفتۀ نفت همان گزارشگری است و او گزارشگر زمانۀ خویش است، همان‌گونه که ابن بطوطه گزارشگر زمانۀ خود بود.

(از متن کتاب)