طالب جابری

سرگذشت کوتاه من:
بار اول در سال 1365، احتمالاً در 25 آذر، در آبدانان به دنیا آمدم، زیرا چه‌بسا آدمی بارها چشم به جهان بگشاید و بارها بمیرد. در دهلران دیپلم ریاضی و فیزیک گرفتم. هم ریاضی را دوست داشتم هم فیزیک را. شاید چون اولی همچون دریچه‌ای رو به ذهن بود و دومی همچون دریچه‌ای رو به جهان بیرون. می‌خواستم فیزیک هسته‌ای بخوانم، اما چنین شد که مدرک کارشناسی مهندسی نفت را از دانشگاه صنعت نفت اهواز اخذ کردم. به جای نفتی شدن فلسفی شدم. ارشد فلسفۀ غرب را در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران و دکتری فلسفه غرب را در پردیس فارابی دانشگاه تهران واقع در قم گذراندم. بر بنیاد تجربۀ حیرت از هستی، به نسبت میان زبان، منطق و هستی اندیشیده‌ام، و با چهار فیلسوف، فرگه، ویتگنشتاین، هوسرل و هایدگر، بیش از متفکران دیگر دمخور بوده‌ام. تاکنون (1405) این آثار حاصل کارم بوده:
1- هستی و زبان در اندیشه هایدگر (تالیف)
2- جهان و زبان در اندیشۀ ویتگنشتاین (تالیف)
3- مبانی علم حساب (ترجمه)
4- اصل بنیاد (ترجمه)
5- پارمنیدس (ترجمه)
6- مفهوم نگاشت (ترجمه)
7- پژوهش‌های منطقی (ترجمه)
8- پژوهش‌های منطقی – فلسفی – زبانی گوتلوب فرگه (ترجمه)
9- گوتلوب فرگه (ترجمه)
10- ایدۀ پدیدارشناسی (ترجمه)
11- بحران علوم اروپایی و پدیدارشناسی استعلایی (ترجمه)
12- آغازین بنیادهای متافیزیکی منطق (ترجمه)
13- آموزۀ حقیقت افلاطون (ترجمه)