ثروت مشترک

مایکل هارت و آنتونیو نگری، با نوشتن کتاب «ثروت مشترک»، سه‌گانه‌ای را به پایان می‌رسانند که با کتاب «امپراتوری» آغاز شده و با کتاب «انبوه خلق» ادامه یافته بود. کانون اصلی مباحث این کتاب «امر مشترک» است که بناست جایگزین تقابل «امر خصوصی» و «امر عمومی» شود و مبنایی برای طرح جمهوری جدیدی متفاوت با «جمهوری مالکیت» فراهم سازد. هدف نویسندگان مفصل‌بندی پروژه‌ای اخلاقی است، اخلاقی ناظر به کنش سیاسی دموکراتیک در درون و در برابر امپراتوری. کتاب «ثروت مشترک» ضمن دفاع از «ضدمدرنیته»، در مقام پروژه‌ای در خصوص آزادی درونِ مدرنیته، دارای همزیستی با مدرنیته، و مقدم بر مدرنیته، به طرح مفهوم سومی می‌پردازد که بساط دیالکتیک مدرنیته و ضدمدرنیته را برهم می‌زند: دگرمدرنیته. این کتاب شامل شش بخش است: 1- جمهوری، 2- مدرنیته، 3- سرمایه، 4- امپراتوری بازمی‌گردد، 5- فراسوی سرمایه، و 6- انقلاب. در فرازهایی از آن چنین آمده است: جنگ، رنج، فلاکت و استثمار به طرز فزاینده‌ای به وجه معرف دنیای در حال جهانی شدن ما بدل شده است. دلایل بسیاری وجود دارد برای جستجوی پناهگاهی در قلمروی «بیرونی»، جایی رها از انضباط و کنترل امپراتوریِ در حال ظهور امروزین … با وجود این، یکی از پیامدهای عمده جهانی شدن آفرینش جهانی مشترک است، جهانی که، بد یا خوب، همه ما در آن شریکیم، جهانی فاقد «بیرون» … تقدیر ما زیستن در همین جهان است، و نه‌تنها همگی تابع قدرت‌های مسلط بر این جهانیم، بلکه به فسادهای آن نیز آلوده‌ایم. امر مشترک دور تا دور ما وجود دارد، هرچند امروزه به موجب چشم‌بندهای گوناگونی که ایدئولوژی‌های مسلط مقابل دیدگانمان قرار داده‌اند رؤیت آن دشوار شده است. سیاست‌های حکومتی نولیبرالی طی دهه‌های اخیر در سرتاسر جهان در پی خصوصی‌سازی امر مشترک بوده، و محصولات فرهنگی –فی‌المثل اطلاعات، ایده‌ها، و حتی گونه‌های جانوری و گیاهی- را به مایملک خصوصی تبدیل کرده است. ما، همصدا با بسیاری دیگر، از این موضوع دفاع می‌کنیم که باید در برابر این دست خصوصی‌سازی ایستادگی کرد.