یکی از ویژگی‌های مهم آثار فلسفی هگل این است که روایتی که او در این آثار ارائه می‌دهد پیشرونده و بسط‌یابنده‌اند، یعنی به مرور زمان تکامل می‌یابند و انضمامی‌تر می‌شوند. سجویک در کتاب حاضر بر همین ویژگی متمرکز می‌شود. چکیدۀ اهداف او از این قرار است: ارزیابی نقش زمان‌مندی در فلسفۀ روح هگل و نظام او به طورکلی؛ مقایسۀ رویکردهای روش‌شناختی کانت و هگل در نسخه‌شان از فلسفۀ تاریخ به منظور نشان دادن میزان حساسیت این دو فیلسوف به تناهی انسانی؛ ارائۀ تفسیری از مدعاهای هگل دربارۀ ضرورت و تقدیر تاریخ جهانی؛ بررسی نحوۀ مواجهۀ هگل با رابطۀ بین تکامل و ماندگاری.
۰ نظر · میانگین ۰
هنوز دیدگاهی برای این محصول ثبت نشده است.
