چین از جنگ جهانی دوم به بعد(62)

«مائو» مهم‌ترین رهبر نظامی و سیاسی بود که در پیروزی حزب کمونیست و تأسیس جمهوری خلق چین در اول اکتبر سال ١٩٤٩ نقش داشت. مائو با تبدیل کردن نظام سیاسی و انتقادی چین به حکومت کمونیستی، نوعی از حکومت توتالیتاریستی که دولت به منتهای درجه بر شهروندان اعمال قدرت می‌کند، این کشور را تغییر داد. هر چند این تغییر کمک کرد تا بسیاری از مردم زندگی بهتری داشته باشند، اما این تغییر فاجعه‌آمیز از آب در آمد: تولید غله در چین کاهش پیدا کرد طوری که در اوایل سال‌های دهه ١٩٦٠ میلیون‌ها نفر از قحطی جان سپردند. کمونیست‌ها همه را مجبور به پذیرفتن نظریه‌های سیاسی و سیاست‌های دولت ساختند و همه کسانی را که مخالفشان بودند راهی زندان‌ها کردند یا حتی کشتند. با وجود این، در دهه ٦٠ بسیاری از چینی‌ها اعتقاد خود را به کمونیسم از دست می‌دادند و خواستار آزادی‌های فردی بیشتری بودند. این موضوع باعث خشم مائو شد و او در سال ١٩٦٦ شروع به تشویق جوانان کرد که در واحدهای گارد سرخ متشکل شوند تا کسانی را که از مکتب کمونیسم رویگردان می‌شدند به باد انتقاد بگیرند. واقعه معروف انقلاب فرهنگی، سیاست‌های «دنگ شیائو پینگ»، ماجرای معروف قتل عام میدان تیان آنمن و حوادث دیگر از جمله رویدادهایی است که در کتاب «چین از جنگ جهانی دوم به بعد» به آن پرداخته می‌شود. این کتاب مجلد شصت و دوم از مجموعه تاریخ جهان است.