جنگ ویتنام(48)

ظهر سی ام آوریل سال ١٩٧٥، ستونى از تانک‌هاى تحت فرمان نیروهاى ویتنام شمالى دروازه‌هاى کاخ ریاست جمهورى ویتنام جنوبى را در سایگون فرو ریختند و وارد محوطه کاخ شدند. رهبر ویتنام جنوبى طى پیامى تسلیم بى قید و شرط خود را اعلام کرد. تسلیم ویتنام جنوبى در برابر ویتنام شمالى در سال ١٩٧٥، پس از دو هزار سال درگیرى‌هاى خارجى و داخلى براى تعیین سرنوشت کشور، نقطه عطف بزرگى بود. درخلال قرون متمادى، مردم ویتنام براى راندن متجاوزان گوناگون خارجى ظفرمندانه دست به دست همدیگر داده، اما در این راه بارها و بارها نیز به قهقراى جنگ‌هاى تلخ داخلى افتاده بودند. آن گونه که در تاریخ ثبت شده، ویتنام نخستین بار در سال ١١١ قبل از میلاد توسط امپراتورى چین تسخیر شد. تا چند هزار سال بعد از این تاریخ، ویتنام حکم یکى ازاستان‌هاى چین را داشت. ویتنامى‌ها به چینى‌ها به دیده تحسین مى نگریستند و بخش اعظم فرهنگ چین را در فرهنگ خود ادغام کرده بودند، اما در عین حال سوداى‌استقلال نیز داشتند. در سال ٩٣٨ ویتنامى ها براى مطالبه استقلالشان به قدر کفایت نیرو بسیج کرده بودند. نیروهاى تحت فرمان ژنرال نِگو چوین چینى ها را در نبردى در شمال ویتنام، نزدیک هایفونگِ امروزى، شکست داد. قبل از جنگ، سربازان ژنرال نِگو چوین‌در بسترِ رودى پُر جزر و مد در باچ دانگ دیرک هاى نوک فلزى فرو کردند. با بالا آمدن سطح آب، وقتى دیرک ها زیر آب بودند و دیده نمى شدند، ویتنامى ها قایق هاى چینی را با ترفند به صحنه کارزار کشیدند. با پایین رفتن آب،قایق‌هاى چینى در میان دیرک ها به دام افتادند و به سهولت توسط ویتنامى‌ها نابود شدند.