4 عنوان کتاب
مارتین هایدگر (Martin Heidegger، ۱۸۸۹–۱۹۷۶) فیلسوف آلمانی و از چهرههای اثرگذار فلسفهٔ اروپایی در قرن بیستم بود. او در ۲۶ سپتامبر ۱۸۸۹ در مسکیرش آلمان به دنیا آمد و تحصیلات دانشگاهی خود را در دانشگاه فرایبورگ آغاز کرد. هایدگر ابتدا به تحصیل الهیات پرداخت، اما سپس فلسفه، ریاضیات و علوم طبیعی را دنبال کرد و در سال ۱۹۱۳ دکترای فلسفه گرفت. هایدگر از ۱۹۱۹ در فرایبورگ با ادموند هوسرل همکاری داشت و بعدها در دانشگاه ماربورگ و دانشگاه فرایبورگ به تدریس فلسفه پرداخت. مهمترین اثر او، «هستی و زمان» (۱۹۲۷)، تلاشی برای بازاندیشی در معنای «هستی» و تحلیل شیوهٔ وجود انسان است. مفاهیمی چون «دازاین»، «بودن در جهان» و «بودن به سوی مرگ» در مرکز اندیشهٔ او قرار دارند. آثار هایدگر تأثیر گستردهای بر پدیدارشناسی، اگزیستانسیالیسم، هرمنوتیک، فلسفهٔ زبان و جریانهای مهم فلسفهٔ معاصر گذاشتهاند. از دیگر آثار مهم او میتوان به «کانت و مسئلهٔ متافیزیک»، «راههای جنگلی»، «در راه زبان» و «مقالاتی دربارهٔ فلسفه» اشاره کرد. هایدگر در سال ۱۹۳۳ به ریاست دانشگاه فرایبورگ رسید و در همان دوره از رژیم ناسیونالسوسیالیست حمایت کرد؛ این بخش از زندگی فکری و سیاسی او و نسبتش با نازیسم همچنان موضوع بحث و بررسی پژوهشگران است. پس از جنگ جهانی دوم، مدتی از تدریس دانشگاهی منع شد. هایدگر در ۲۶ مه ۱۹۷۶ در فرایبورگ درگذشت.
